• Benzinepompen.
  Niet te doen vanuit een rolstoel, toch?
  En toen ik ooit ergens tankte waar ik bij de balie kon afrekenen, stond het pinapparaat zo hoog dat ik op mijn tenen moest staan om het te zien. Toen ik vroeg hoe ze dat deden met mensen in een rolstoel antwoordde de cassier: "Die komen hier nooit". "Ja, logisch! Die kunnen niet bij je afrekenen." zei ik.
• Bioscopen.
  Als ik met een bepaalde vriend naar de film ga, moeten ze speciaal voor hem een stoel uit de zaal slopen en kunnen we soms alleen via de nooduitgang de zaal in en uit, omdat hij in een rolstoel zit. Heel vaak word ík trouwens aangesproken als ik samen ben met hem.
• Verkeer
  Hoe vaak geven we 'de bejaarden' niet de schuld van fietsongelukken, terwijl we zelf veel te hard rondsjezen op onze snelle bikes?
• Horeca.
  Daar heb ik er meer van ...
  - Wat moet je bijvoorbeeld met een opritje voor rollend materieel naar een deur die naar buiten toe opengaat ... dan slaat die deur jou toch net zo hard weer naar beneden?
  - Zo vaak moet ik voor een toilet de trap af, of op, of kan mijn kont niet kon keren in het hok. En nee, niet alles is te verbouwen, maar als je nou toch een hele straat vol horeca aan het pimpen bent in de stad, dan kun je toch ook wel iets van een rolstoeltoilet ergens in die straat neerzetten?
  - Met een bordje 'gewoon een toilet' ben je er nog niet. Gewoon is het pas als er ruimte is voor mensen die wat meer ruimte nodig hebben en we stoppen met dat toiletten voor 'minder validen' te noemen. Iedereen is even valide. 
  - Als een van mijn rolstoelvrienden, een vent van 1.90 m, uiteten gaan, belt hij altijd van te voren om een aantal zaken af te checken, omdat de ervaring leert dat iets wel toegankelijk kan heten, maar het dan niet persé hoeft te zijn én omdat er bijvoorbeeld klossen onder tafel moeten, omdat hij anders niet kan aanschuiven in zijn rolstoel. Best genant in een volle tent.
  - Een andere vriend ging uiteten en had gebeld en yep, het restaurant was goed toegankelijk. Wat ze vergaten te vertellen is dat alle tafels op een plateau stonden. Hij kon dus wel het eetcafé in, maar moest zijn bord op zijn schoot nemen, want er was geen toegang tot de tafel voor hem.
• Winkelaanbod & -inrichting
  - Een inwoner van Amsterdam deed een aanvraag voor een scootmobiel omdat zij eerder nog wel met haar rollator naar de supermarkt op de hoek kon lopen, maar nu, zoals ze zelf zei, wordt ingesloten door trendy cafeetjes, baristabars en dure restaurants, waar ze geen normaal bord eten hebben, laat staan een halfje gesneden bruin.
  - Ken je die winkels die alle gangpaden volstouwen met hoog opgestapelde spullen. Levensgevaarlijk als je met een geleidestok loopt!
• Bezorgservice
  Ook in Amsterdam, net buiten het centrum in een wat sjieke buurt, vroeg iemand de gemeente om hulp toen de boodschappenservice niet meer aan de voordeur van haar flat kwam (COVID-19 maatregel) en ze met haar rollator heen en weer moest tussen de begane grond en de 14e etage om het spul in huis te krijgen. Er was niemand aan wie ze hulp kon vragen, omdat er gewoonweg niemand was (allemaal aan het werk om die idioot hoge huren te kunnen ophoesten). En inderdaad, ook bij mij aan huis worden de pakketjes voor de voordeur gelegd en de boodschappen allang niet meer tot in de keuken gebracht. Snappen we, he, maar om dan te stellen dat de boodschappenservice een algemeen gebruikelijke voorziening is, die voor iedereen voldoet, is dus niet correct.
• Parkeerplaatsen
  In de winter deelde een vriendin een foto van een berg sneeuw, die netjes van de straat was geveegd en op de parkeerplaats voor mensen met een gehandicaptenparkeerkaart was gedumpt. Alsof mensen die geen 100 meter kunnen lopen toch geen boodschappen hoeven doen. Zij heeft trouwens weleens te horen gekregen dat ze toch ook op andere momenten boodschappen kon doen, toen iemand, zonder vergunning, de invalideparkeerplaats had gebruikt om zijn auto neer te zetten en zij diegene daarop aansprak. Alsof zij geen baan heeft...
• Zelfscanners, medicijnautomatien en slimme deurbellen
  - De zelfscanners bij mijn buurtsuper zijn zo ingericht dat ik er staand al amper bij kan, laat staan dat mensen in een rolstoel of scootmobiel hun eigen groenten kunnen afwegen en ja hoor, wij zijn een heel vriendelijke buurt dus er is altijd iemand die wil helpen, maar waarom zouden we mensen afhankelijk willen houden van hulp?
  - De medicatie-uitgifte-automaat van onze buurtapotheek is zo ingericht dat ik op mijn tenen moest staan om op het display te kijken, dus hoe dan... als je geen tenen hebt of helemaal niet kunt staan???
  - Slimme deurbellen die alles opnemen staan vaak zo hoog afgesteld dat je van mij alleen een plukje blonde krullen ziet en van iemand die zit dus gewoon niets. Lekker slim, he?
• Digitalisering
  Niet iedereen heeft de beschikking over internet thuis. Bijvoorbeeld omdat daar geen geld voor is. Kun je je voorstellen wat dát betekent? Het toppunt van uitgesloten zijn, toch? Ik had het me nooit gerealiseerd, totdat ik mensen sprak voor wie dit de werkelijkheid is.
• Producten
  Heel veel medicatie is in onmogelijke verpakkingen gepropt, denk aan niet normaal in te knijpen zo harde oogdruppelflesjes, te kleine plastic dingetjes om potjes heen en veel te kleine lettertjes in de bijsluiters.
• Bejaardenhuizen
  We hebben ze opgeheven, maar zijn vergeten dat we de consequenties op moesten vangen en nu verbaasd dat
  - er zoveel maatwerk vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning en andere voorzieningen nodig zijn om de gaten te dichten die we hebben laten valen (huishoudelijke ondersteuning, dagbesteding, individuele begeleiding, cliëntondersteuners, mantelzorgmakelaas, praktijkondersteuners, woningaanpassingen, alarmeringssystemen, thuiszorg, bezorgservices van medicatie en zorgmaterialen, regiotaxi's, vrijwilligers ...)
  - er zoveel mensen opgelicht en beroofd worden, digitaal en fysiek door gewetenloze medemensen die hun kans schoon zien en zich voordoen als de bank of zelfs als de politie, omdat ze weten dat mensen alleen thuis zijn, niet meer zo snel schakelen en uit een tijd komen dat het touwtje nog uit de brievenbus hing 
  Mogen ze dus alsjeblieft weer terug??? Die huizen waar mensen veilig samen kunnen wonenIn welke vorm dan ook ...

En yep, ik kan nog veel een veel meer bedenken en jij waarschijnlijk ook als je er even over nadenkt (delen mag! graag! ik wil alles weten).

 

Hoe het beter kan
Verbeteren begint bij bewust worden. Nadenken dus, je verplaatsen in die ander, nieuwsgierig zijn, je afvragen hoe het voor die ander is en wat er nodig is. Niet invullen, maar onderzoeken. Vragen wat iemand nodig heeft om de dingen zelf te kunnen en dan samen bekijken hoe dat te realiseren is. En dat dan te doen.

Wat jij kunt doen?
Je kunt altijd iets. Doe dat.
Stel je werkt bij een woningbouwvereniging of een bouwbedrijf en je gaat een renovatie uitvoeren of je bent bezig met ontwikkelen van een nieuw winkelconcept of oude kantoorpanden aan het omturnen naar woningen of je bent van het evenementen organiseren; stel je bent betrokken bij de aanleg van vluchtroutes in tunnels of je bent dus die snor- en baarddrager ...
Stel dat je buren hebt die slecht ter been zijn of beperkt zicht hebben, een collega in een rolstoel ... you name it ... denk dan eens na of dat wat jij doet hindernissen opwerpt of juist niet. Die fiets op de stoep, jouw auto voor het afritje, die overhangende tak. 
En zit je nou toch aan de tekentafel van beleid, nieuwe plannen, ontwikkelingen? Weet dan dat inclusie geen gunst is, maar een recht en dat jij dus een mensenrecht schendt als je de boel niet inclusief maakt. Best interessant, niet? Je kunt zelfs aangeklaagd worden op grond van artikel 1 uit de Grondwet: "Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht, handicap, seksuele gerichtheid of op welke grond dan ook, is niet toegestaan."

Denk ff na
Als je het rolstoeltoegankelijke toilet in jouw restaurant gebruikt voor opslag, de parkeerplaats voor vergunninghouders bezet als je 'alleen even de winkel in- en uit springt’ voor een krant of een bosje bloemen. Denk ff na als je iemand ziet worstelen met een stoepje, een drempel, een tas boodschappen of met geven van een antwoord. Denk na als je gaat bouwen, bedenken, besluiten.
Denk gewoon ff na over een ander en ga het gesprek aan. Wees nieuwsgierig. Vraag. Luister. Vraag meer. Luister meer. En doe wat je kunt.

Verander de wereld en begin bij jezelf
Als we de wereld anders inrichten zijn minder mensen beperkt klinkt groot en uiteindelijk is het dat ook, maar als jij je nou richt op jouw eigen vierkante meters en iedereen doet dat dan komen we er vanzelf. In wát je ook doet... en dan bedoel ik ook echt in wat je ook doet, want of je nu Wmo-consulent, jeugdwerker, arts, therapeut, bakker, overblijfouder, boodschappenbezorger, groenwerker, koffieschenker, ambtenaar, architect, jurist, uitbater, boer, projectmedewerker, beleidsmaker, vakkenvuller, koning of wethouder of wat dan ook bent... zijn kansen te vinden om bij te dragen aan een meer inclusieve maatschappij. Gewoon daar waar jij woont, werkt leeft, in jouw eigen omgeving, binnen jouw eigen bereik. Gewoon ff nadenken dus en doen wat je kunt.