Keep the energy high!

Direct toen ik het eerste aardse licht zag ademde ik het leven met volle teugen in. En dat ben ik blijven doen...

Als kind al vond ik van alles leuk. Ik kon me vooral helemaal verliezen in potloden en papier, maar was ook altijd op onderzoek uit. Ik vroeg iedereen de oren van het hoofd. Op school niet altijd tot genoegen, maar hee, ik was gewoon onwijs nieuwsgierig.

Later, in mijn puberteit, deed ik alle (ja, echt alle) facultatieve schoolvakken die ik maar kon doen. Van Latijn tot Wiskunde en bouwkunde en allles vond ik geweldig. Naaaaah, bijna alles. Ik was nooit zo van de gymlessen, maar ja, ik was ook het ukkie van de klas, stond altijd achteraan en had een zelfvertrouwen van niks in die gymzaal. Maar dit was dan ook alles wat ik niet leuk vond aan school.

Toen ik studeerde (iets heel fysieks trouwens) zat ik daarnaast al vrij snel in de HBO-raad en vanaf het moment dat ik werk doe ik dingen naast elkaar. Ik draaide mijn praktijk voor oefentherapie én gaf les op de Mensendieck-opleiding én begeleidde stagiaires én zat in het bestuur van de beroepsvereniging én zat aan de onderhandelingstafel met de zorgverzekeraars én deed vrijwilligerswerk voor Amnesty en de Wijkraad en schilderde en tekende altijd wel ergens in cursusverband.

Ook in mijn loondienstbaan pakte ik naast mijn eigen taken megagrote projecten op binnen het bedrijf, deed ik altijd wel ook nog een crash course of studie en had ik daarnaast mijn Studio Oinc voor art products & projects.

Sinds een paar jaar werk ik als trainer met mijn eigen werkmethode (de CUT-methode) in empowerment van vrouwen en omdat mijn hart daar wél van in de fik gaat, maar mijn schoorsteen er niet van rookte werk ik inmiddels weer als WMO-adviseur. Tussen de bedrijven door schrijf en schilder ik, studeer ik (zen)filosofie, probeer hier en daar de wereld wat te verbeteren, breng qualitytime door met mijn vrienden en vriendinnen en af en toe met een leuke vent, organiseer eens een feestje, hou het contact met mijn familie warm, duik graag in een goed boek en ben aan het trainen voor de 5 kilometer.

(te) Veel tegelijk? Voor mij niet. Het is een kwestie van strak plannen en multitasken 'within the project'. Veel structuur, goed time-management, altijd aan een opgeruimd werkblad beginnen, doelen stellen en work hard / play hard, want ja, balans moet er wel zijn en soms moet een mens gewoon even lanterfanten en spelen en lachen.


Soms, héél soms, dacht ik dat ik leed aan iets hyperactiefs. Omdat ik altijd vol plannen zit, iedere ochtend wakker word in opperste enthousiasme over wat dan ook weer een nieuwe dag mij gaat brengen en wat ik er zelf vervolgens van kan maken. Omdat ik altijd van alles wil beleven en ontdekken en uitvinden en doen. Omdat ik zo multitalented en multigeïnteresseerd ben, omdat ik me nooit verveel en toch snel verveel.


Voor sommige mensen ben ik niet bij te benen en een labeltje is snel geplakt. Hyperactief, hypersensitief, hyperbegaafd, hyperenthousiast. You name it. Inmiddels is daar het 'multipotentialite' label bijgekomen en ja, dat klinkt wel als een positieve benadering van waarom mensen zoals ik niet 'gewoon maar 1 ding doen'.

Voor alles ben ik gewoon wie ik ben: iemand die barst van de energie en in blakende gezondheid, met een grote dosis levenslust, creativiteit én fantasie en een niet aflatend enthousiasme voor van alles en nog wat. Als ik een vergeten boodschap doe bij de supermarkt zie ik wolkenluchten, vogels, voer ik een mooi gesprek met iemand ergens onderweg en yep, soms vergeet ik dan wat ik ging halen.

Hoe ik het volhoud om zo 'to the max' te leven, vraagt men wel eens.
"Met groentesmoothies en zenmeditatie, op tijd naar bed en met het krieken van de dag weer op en vooral bezig zijn met waar ik blij van word", zeg ik dan. "Of wil je een eerlijk antwoord?" ;)

Want, nee, ik been mezelf gewoon ook niet altijd bij. Soms stort ik effekes in. Dan word ik moe. Dan krijg ik hoofdpijn, bots tegen deuren op, vergeet waar ik mijn sleutels neerleg... van die dingen. Dan voel ik dat ik even stuk loop op de drukte, teveel heb opgeslorpt en ingeademd, dan voelen de dingen teveel als 'moeten', kan ik niks meer hebben en heb geen zin meer in wat ik had bedacht. Dan voelt alles zwaar en vlieg ik in de fik als iets niet gaat zoals ik het wil.

En dan?

Dan neem ik een timeout. Dan ga ik mezelf resetten.

Dan ga ik (met een goed boek) naar de sauna of duik mijn studiootje in om te schilderen. Dan doe ik de tuin of schilder ik de trap, ga iets schoonmaken of opruimen, declutteren en ontspullen. Wat ik ook doe, ik doe waar ik energie van krijg. Ik stop even met werken, ga uitrusten door veel te slapen en bijtanken door achterstallig onderhoud te plegen. Totdat ik weer ok ben.

Omdat ik heb geleerd dat de wereld ook wel doordraait als ik er even niet ben, maar ikzelf doordraai als ik er altijd voor de wereld wil zijn.

Kwestie van zorgen dat je zuurstof genoeg hebt. Wat ik daarmee bedoel lees je in dit blog.

Zo keep ik the energy high! Omdat I got work to do. Long term.


XXLgroet,
♥ Sandra,
multipotentialista


Nb. Wie iets herkent in bovenstaande verwijs ik graag naar deze Ted Talk van Emilie Wapnick
('waarom sommige van ons geen ware roeping hebben')

Nbnb. check de startpagina van deze website voor de linken naar mijn bezigheden voor dE VRIJE VROUW, de Wmo adviseur en Studio Oinc en schakel vooral ff door naar de ME in de media pagina hier voor publicaties so far.


©2018 SandraMEJacobs